Η Μοναξιά Του Ηλικιωμένου
Ηλικιωμένος! Μια λέξη που ηχεί στα αυτιά μας με δέος. Είναι η ηλικία εκείνη στην οποία θα φτάσουμε όλοι είτε το θέλουμε είτε όχι. Ο ηλικιωμένος γονιός, ο ηλικιωμένος γείτονας, ο ηλικιωμένος φίλος μας, όλοι θα γεράσουμε κάποια μέρα και οι δυνάμεις μας θα αρχίσουν να μας εγκαταλείπουν, είναι οδυνηρό, πράγματα που συνηθίζαμε να κάνουμε δεν θα μπορούμε να τα κάνουμε, τα γεράματα δεν αφορούν τους άλλους τα γεράματα είναι υπόθεση όλως μας και εμείς θα γεράσουμε και εμείς θα είμαστε ανήμποροι και εμείς θα χρειαζόμαστε κάποια στιγμή κάποιον να μας επισκέπτεται να μας ανοίγει την πόρτα του σπιτιού μας.
Γεράματα…………….Γεράματα…..Ας ήταν δύο φορές τα νειάτα και να μην γερνούσαμε ποτέ. Είναι οδυνηρό , ο πρώην παραγωγικός εργαζόμενος τώρα κλεισμένος μέσα στο σπίτι, ο άνθρωπος που κάποτε είχε την ζωή μπροστά του , ο τότε νέος που ερωτεύτηκε, που αγάπησε, που έκανε οικογένεια, που εργάστηκε σκληρά για να καλυφθούν οι ανάγκες της κοινωνίας, ο τότε νέος τώρα είναι γέρος, ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι όλη μέρα για πάρα πολλά χρόνια που περνάνε βασανιστικά αργά γιατί ο χρόνος κυλάει διαφορετικά σε αυτή την μεγάλη ηλικία , λόγω του ότι δεν απασχολείται με τίποτα, ο χρόνος δεν περνάει.
Κλεισμένος μέσα σε ένα σπίτι, ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι περιμένει και αγωνιά πότε θα του χτυπήσει την πόρτα κάποιος παλιός του φίλος, αν ζεί κανείς, κάποιο εγγονάκι να του χτυπήσει την πόρτα, κάποιο παιδί να του ανοίξει την αγκαλιά του και να του πεί ότι τον αγαπά. Γονείς ηλικιωμένοι και μόνοι σε βαθιά γεράματα, παρατημένοι στα ιδρύματα από τα ίδια τους τα παιδιά γιατί δεν μπορούν να τους φροντίσουν, εργάζονται όλη μέρα για να βγάλουν τα προς το Ζήν και αδυνατούν να φροντίσουν τους ηλικιωμένους γονείς τους, γονείς που θυσίασαν τα νιάτα τους εργαζόμενοι για αυτά τα παιδιά. Όσοι ηλικιωμένοι δεν καταλήγουν σε ίδρυμα και είναι τυχεροί να βρίσκονται στα σπίτια τους γνωρίζουν την μοναξιά.
Είναι τυχεροί είναι κοντά στα παιδιά τους. Ένα πιάτο φαγητό και ένα μπάνιο. Αυτό έχει πιά ο ηλικιωμένος, ένα πιάτο φαγητό και ένα μπάνιο, όλες τις υπόλοιπες ώρες βρίσκεται σε ένα κρεβάτι ξαπλωμένος , μόνος και περιμένοντας τον θάνατο να τον βρεί σαν λύτρωση. Γεννιόμαστε και πεθαίνουμε μόνοι, αυτή είναι η τραγική αλήθεια.
Όσοι έχουν δικά τους παιδιά, τα παιδιά λείπουν όλη την ημέρα για δουλειές να εξασφαλίσουν τα προς το ζήν , δεν έχουν χρόνο, και αν έχουν χρόνο είναι πολύ δύσκολο και ψυχοφθόρο να κρατήσεις συντροφιά σε έναν ηλικιωμένο που το μόνο που σκέφτεται είναι ο θάνατος.
Τι γίνεται με τους ηλικιωμένους εκείνους που δεν έχουν παιδιά, που ζούνε μόνοι, εγκαταλειμμένοι; Όσο μπορεί αναλαμβάνει βέβαια η κοινωνία αλλά στην σημερινή κοινωνία που ζούμε μια κοινωνία με κρίση σε όλους τους θεσμούς, μια κοινωνία και μια εποχή που μαστίζεται κυριολεκτικά από τα χρέη, μια κοινωνία που δεν προσλαμβάνει προσωπικό για την φροντίδα αυτών των ανθρώπων , καταλήγουν να πεθαίνουν αβοήθητοι μέσα στα ιδρύματα και μόνοι, όπως τα ζώα.
Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το άρθρο μου.
for more............................
MegaArtvision health books
Health Prevention & Concerns Of Modern Society in Digital Age (ISBN 978-960-93-7412-5)
by CHARIKLEIA KOUTSOUROUMPA | Sold by: Amazon Digital Services LLC
Επιμέλεια - Σύνταξη
Χαρούλα Κουτσουρούμπα
Καθηγήτρια
Ελλάδα 6 - 6- 2022
