Επαγγελματικός προσανατολισμός

και Ψυχική Υγεία


         Μμμμμ! Τι θα ήθελες να γίνεις αν θα μεγαλώσεις; Τι επάγγελμα θα ήθελες να κάνεις; Οι μητέρες και όλοι στον κοινωνικό περίγυρο ενός ατόμου ρωτάνε ένα παιδί τι θα ήθελε να γίνει όταν μεγαλώσει; Όλα τα παιδιά ονειρεύονται να γίνουν γιατροί, άλλα δικηγόροι, άλλοι ακολουθούν τα πρότυπα των γονέων, άλλα απεχθάνονται το επάγγελμα του πατέρα, της μητέρας και θέλουν να ασχοληθούν με κάτι διαφορετικό, άλλα πάλι θέλουν να κάνουν ένα επάγγελμα με το οποίο θα γίνουν αποδεκτοί από την κοινωνία, άλλα παιδιά ακλουθούν αυτό που πραγματικά αγαπούν. Τα παιδιά σε πολύ μικρή ηλικία δεν είναι δυνατό να γνωρίζουν τι θέλουν να κάνουν σε μεγάλη ηλικία, με τι επάγγελμα θέλουν να ασχοληθούν,  συνήθως επηρεάζονται από τον περίγυρό τους.










    Τα παιδιά γίνονται έφηβοι, πλησιάζουν την ηλικία των 17 ετών, φτάνουν στο τέλος μιας ουσιαστικής εκπαίδευσης και καλούνται πια να διαλέξουν τι θα κάνουν στην ζωή τους, θα σπουδάσουν, θα πάνε σε κάποιο πανεπιστήμιο, σε κάποιο κολλέγιο, θα φύγουν στο εξωτερικό, θα πάνε σε κάποια ιδιωτική σχολή;  μήπως να μάθουν κάποια τέχνη; Τι; Τι να κάνω; Δυσκολεύομαι να αποφασίσω, δεν ξέρω, ποιο επάγγελμα θα μου ταίριαζε; Να διαλέξω γυναίκειο ή ανδρικό επάγγελμα; Με πιο κριτήριο να διαλέξω την δουλειά που θα ήθελα να κάνω; Θα μου αποφέρει χρήματα στο μέλλον; Θα επικρατήσω στον σκληρό ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας; Κι αν δεν μου αρέσει η δουλειά τι θα κάνω; Θα σπουδάσω δεύτερο πτυχίο; Πόσο εύκολο είναι να σπουδάζω συνέχεια και να παίρνω απανωτά χαρτιά, πτυχία, θα έχει τόσα χρήματα ο πατέρας μου; Κι αν δεν έχω λεφτά θα δουλεύω κιόλας και θα σπουδάζω; Όλη μέρα και τι θα γίνει με την σχέση μου; Δεν θα βγαίνω έξω καθόλου; Σκέψεις, σκέψεις, προβληματισμοί που βασανίζουν κυριολεκτικά έναν πραγματικά υπεύθυνο έφηβο που αγωνιά για το μέλλον του και την επαγγελματική του αποκατάσταση







    Όλοι οι άνθρωποι στην φάση της εφηβείας περνούν αυτό το βασανιστικό στάδιο των συγκεκριμένων σκέψεων που προαναφέρθηκαν, ωστόσο όμως τι μπορώ να κάνω για να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός είναι πολύ δύσκολη επιλογή και μια κακή επιλογή μπορεί να μας ακολουθεί σε όλη μας τη ζωή και να το μετανιώσουμε.
   Καταρχάς το πρώτο ερώτημα που θα πρέπει να θέσει κανείς στον εαυτό του είναι με πιο κριτήριο θέλει να διαλέξει το επάγγελμά του; Θέλει η δουλειά να του αποφέρει σίγουρα κέρδη για βιοποριστικούς λόγους; Ή να κάνει μια δουλειά που του αρέσει και την αγαπά χωρίς να έχει και το ανάλογες οικονομικές απολαβές. Κάποιος θα έλεγε ότι θα ήθελε να κάνει μια δουλειά που του αρέσει την αγαπά και θα έχει καλές απολαβές  από αυτή. Ίσως οι περισσότεροι νέοι να απαντούσαν θετικά στην Τρίτη περίπτωση ωστόσο όμως η ζωή καμιά φορά φέρνει τεράστιες εκπλήξεις, είναι δύσκολη και απέχει πολύ από τα όνειρα των νέων, η πλειοψηφία των ανθρώπων κάνουν δουλειές που δεν τους αρέσουν καθόλου μόνο και μόνο γιατί έχουν έναν αξιοπρεπή μισθό για να μεγαλώσουν τις οικογένειές τους.







   Όταν είμαστε νέοι, ελεύθεροι χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις μας ενδιαφέρει να κάνουμε μόνο πράγματα που αγαπούμε όταν όμως έρχονται οι οικογένειες και οι τεράστιες δυσκολίες και οι οικογενειακά βάρη γίνονται ασήκωτα τότε ο νέος μετανιώνει και λέει «δεν διάλεξα να σπουδάσω κάτι άλλο να έχω ψωμί να φάω;»
   Η σωστή πληροφόρηση των νέων παίζει τεράστιο ρόλο στις επιλογές του νέου, καλό θα ήταν να συμβουλεύονται την οικογένειά τους, να διδαχτούν από την εμπειρία ατόμων που ήδη εργάζονται, να μιλήσουν ίσως με κάποιον ειδικό κοινωνικό λειτουργό ή κάποιον ψυχολόγο,  χρειάζεται, γιατί πάλι εάν κάποιος κάνει μια δουλειά που ψυχικά δεν μπορεί να την κάνει με τίποτα πάλι αναδύονται πολλά προβλήματα.
    Μια κοινωνία για να ευημερήσει οφείλει πρώτα από όλα να διορίζει τον κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση για να υπάρχει αποδοτικότητα και παραγωγικότητα. Κάθε άνθρωπος όταν επιλέξει ένα επάγγελμα πρέπει πρώτα να ρωτήσει ο ίδιος τον εαυτό του «Μπορώ να την κάνω αυτή τη δουλειά; Έχω την ψυχική αντοχή να γίνω γιατρός ή νοσηλευτής να βρίσκομαι συνέχεια μέσα στα αίματα, στα μικρόβια, στα τροχαία ατυχήματα που θα πρέπει να νοσηλεύσω; Αντέχω; Μπορώ να ανταπεξέλθω σε τόσες τεράστιες ευθύνες;» Το κάθε επάγγελμα φυσικά έχει τα δικά του ερωτηματικά στα οποία θα πρέπει να απαντήσεις. Πρέπει να απαντήσεις στον εαυτό σου τι θέλεις………. ένα επάγγελμα που θα αποφέρει κέρδη ή ένα επάγγελμα που θα μου αποφέρει κοινωνικό γόητρο;






   Θέλεις να γίνεις χορευτής έχεις την κλίση να γίνεις χορευτής; Έχεις το σώμα, την άσκηση, την διάθεση, να δουλέψεις σκληρά κάθε μέρα; Θέλεις να γίνεις μουσικός……. για παράδειγμα, μπορείς να αντέξεις να παίζεις 6 ώρες την ημέρα μουσικό όργανο και πολλές φορές και δεύτερο ή τρίτο; Θέλεις να γίνεις πληροφορικός…………..; Αντέχεις να είσαι μπροστά σε μια οθόνη 10 ώρες την ημέρα να προγραμματίζεις, και τις περισσότερες φορές να εργάζεσαι σε 4-5 υπολογιστές παράλληλα μπροστά σε 5 οθόνες;
Σκέψου…..μπορείς………;   Θέλεις να γίνεις καθηγητής…..; Αντέχεις να διαβάζεις βιβλία ώρες ατελείωτες;   Έφερα μερικά μόνο από τα παραδείγματα, απλά για να σας δείξω ένα τρόπο προβληματισμού πώς να προσπαθήσετε ενδόμυχα να ρωτήσετε τον εαυτό σας και να εκμαιεύσετε την απάντηση που θα σας οδηγήσει στις καταλληλότερες για εσάς επιλογές. Σίγουρα όταν διαλέγω το επάγγελμα που θα ακολουθήσω ο τελικός που θα πάρει την απόφαση θα είμαι εγώ ο ίδιος και συνεπώς και ο υπεύθυνος για την επιλογή μου.
     Μπορεί στην φάση της εφηβείας να έχω κάνει λάθος να έχω μετανιώσει για το επάγγελμα, υπάρχει και δεύτερη ευκαιρία να αλλάξεις επάγγελμα να σπουδάσεις κάτι άλλο σε μια ηλικία 23 ετών ωστόσο όμως μόνο ένα 5% πετυχαίνει σε μια δεύτερη σχολή με κατατακτήριες εξετάσεις, είναι πολύ δύσκολο, τα οικονομικά προβλήματα αρχίζουν πόσο θα επιβαρύνεις τον γονιό σου να σε σπουδάσει ακόμα;  Πρέπει να αρχίσεις να εργάζεσαι για τα προς το ζήν. Είσαι μικρός στα 23 αλλά η ζωή περνάει τόσο γρήγορα που δεν πρέπει να σπαταλάμε ούτε λεπτό  να πάει χαμένο.






    Τώρα που έχεις πάρει όλα σου τα χαρτιά από το πανεπιστήμιο, την σχολή σου , τα ξενόγλωσσα πτυχία σου και ότι άλλο ενδεχομένως χρειάζεται η αγορά εργασίας, τα έχεις όλα στο χέρι σου και έρχεσαι να στείλεις το βιογραφικό σου και βλέπεις έναν άλλο βουνό μπροστά σου. 100.000 πτυχιούχοι αφήνουν τα βιογραφικά τους στις ίδιες θέσεις εργασίας με σένα, βγαίνουν προκηρύξεις και γίνονται 100.000 αιτήσεις για να προσλάβουν τους 19, η αναμονή για να βρείς δουλειά μπορεί να κρατήσει και 10 χρόνια, εάν βρείς κάποια δουλειά σίγουρα θα είναι μια σύμβαση 5 μηνών, 8 μηνών ή 1ενός έτους σου ακούγεται ιδανικό, και όμως δεν είναι ιδανικό βρήκες απλά μια σύμβαση, θα απολυθείς, δεν υπάρχει μονιμότητα, και μετά άλλα δυο χρόνια σε αναμονή στα γραφεία του ΟΑΕΔ.
     Η σημερινή κοινωνία βιώνει την εργασία σαν ένα βουνό, ωστόσο όμως δεν πρέπει να απογοητευόμαστε, είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα αλλά και οι καλοί που λένε καπεταναίοι φαίνονται στις φουρτούνες.









    Γίνεται σκληρή μάχη με βάση τα προσόντα, ωστόσο όμως θα πρέπει να σκεφτούμε και τους άλλους συνανθρώπους μας οι οποίοι δεν έχουν τα ανάλογα προσόντα ότι και εκείνοι πρέπει να ζήσουν να εργαστούν, το δικαίωμα για εργασία το έχουν όλοι, ωστόσο όμως ο κατάλληλος για την κατάλληλη θέση ακούγεται ιδανικό για την ευημερία μιας κοινωνίας.
    Ο επαγγελματικός προσανατολισμός του νέου είναι ψυχοφθόρος, υπάρχουν νέοι που ψάχνουν την ιδανική εργασία σε όλη τους τη ζωή, γι’ αυτό πρίν από οποιαδήποτε επιλογή πρέπει να γνωρίζουμε τον εαυτό μας, τι μπορούμε να κάνουμε, τί θέλουμε και κατά πόσο αυτό είναι εφικτό να το πετύχουμε.
    Εγώ θέλω να γίνω χορεύτρια αλλά είμαι 100 κιλά γίνεται; Δεν γίνεται; Θέλω να γίνω συνθέτης μουσικής αλλά δεν παίζω μουσικό όργανο μελετώ 5 λεπτά την ημέρα, γίνεται ; Δεν γίνεται. Θέλω να γίνω ηθοποιός, όλοι οι νέοι θέλουν να γίνουν ηθοποιοί, γίνεται όλοι να είναι ηθοποιοί; Η κοινωνία μας θα ήταν άχαρη εάν όλοι ήταν γιατροί,  όλοι δικηγόροι, όλοι τραγουδιστές. Οι κοινωνία είναι πιο όμορφη με τα διάφορα επαγγέλματα και όλοι έτσι είμαστε πιο χρήσιμοι από ότι μπορούμε να φανταστούμε σε ένα κοινωνικό σύνολο προσφέροντας ουσιαστική εργασία σε διάφορα επαγγέλματα αδιαφορώντας για το κοινωνικό γόητρο μιας δουλειάς.
     Υπάρχουν φυσικά και οι περιπτώσεις ανθρώπων που κάνουν συνδυαστικές δουλειές, άλλη δουλειά για να εξασφαλίσουν τα προς το ζήν και άλλη για να καλύψουν την ψυχική τους ευχαρίστηση και υγεία, μπορεί και τρείς μπορεί και 4 μπορεί και 5 μπορεί και 6 δουλειές όσες χρειάζονται, δεν είναι απαραίτητο να αμείβονται από όλες τις εργασίες, μπορούν όμως να κάνουν τα χόμπι τους. Τα χόμπι γεμίζουν τους ανθρώπους και τους κάνουν ευτυχισμένους. Πώς να κάνεις όμως χόμπι; Αυτό που σου αρέσει, όταν δεν υπάρχει χρόνος από την κύρια εργασία; Είναι δύσκολο,…….. είναι η αλήθεια, αλλά αρκεί λίγες ώρες την εβδομάδα να κάνεις μια δουλειά που θέλεις και θα ξεχάσεις όλα τα βάρη της ανεπιθύμητης εργασίας.






     Αναφέρθηκαν 4, 5, 6 δουλειές «καλά θα μας τρελάνεις;  θα αναρωτιόταν κανείς» τι 5 δουλειές εδώ δεν βρίσκουμε ούτε μια, ασφαλώς και θα είχε  δίκιο κάποιος να σκεφτεί με αυτό τον τρόπο σύμφωνα πάντα με τα σημερινά δεδομένα, αλλά άμα κάποιος το θέλει πραγματικά μπορεί να το καταφέρει μην ξεχνάτε ότι οι δουλειές του μέλλοντος που έρχονται είναι δουλειές που ο άνθρωπος θα χρειαστεί να είναι «χταπόδι» για να μπορεί να ανταπεξέλθει στον τεράστιο φόρτο εργασίας, και δεν μιλάμε για το μακρυνό μέλλον αλλά για την δική μας γενιά, ας πούμε στην επόμενη πενταετία. Ποίες είναι αυτές οι δουλειές του μέλλοντος; Θα μιλήσουμε αναλυτικά σε επόμενο άρθρο και πιστέψτε με δουλειές τόσες πολλές που θα εργάζεται κανείς όλη την ημέρα κάνοντας 10 δουλειές και δεν θα φτάνουν οι υπάλληλοι γιατί θα υπάρχουν 500.000.000 δουλειές και δεν θα μπορούν να καλυφτούν οι θέσεις εργασίας.
     Μην ξεχνάμε όμως ότι την καλή δουλειά που θέλεις εσύ με τα καλά ωράρια τις καλές συνθήκες εργασίας, το ιδανικό περιβάλλον εργασίας το θέλουν όλοι και για αυτό αγωνιζόμεθα άλλωστε!
   Ελπίζω να σας βοήθησα να πάρετε κάποιες αποφάσεις και αν σας κούρασα το έκανα για να σας ενημερώσω γιατί κάποτε η γενιά η δική μας δεν είχε καμία απολύτως ενημέρωση για ουσιαστικά θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού. Αφιέρωσα λίγο από τον πολύτιμο χρόνο μου για τους νέους μας.

Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το άρθρο μου.

for more............................

MegaArtvision health books




Health Prevention & Concerns Of Modern Society in Digital Age (ISBN 978-960-93-7412-5)

by CHARIKLEIA KOUTSOUROUMPA | Sold by: Amazon Digital Services LLC








                                                                                                              Επιμέλεια - Σύνταξη
                                                                                                         Χαρούλα Κουτσουρούμπα
                                                                                                          Καθηγήτρια 


4-6-2022
All rights reserved  © Copyright 2010 -2030  Προστατευμένο Πρωτότυπο έργο.

Παιχνίδι Νοσηλευτικών Εννοιών Παιχνίδι Νοσηλευτικών Εννοιών Δοκιμάστ...