Κατάθλιψη


Τι είναι η κατάθλιψη;

   Ζούμε στον 21ο αιώνα, εποχή της τεχνολογικής εξέλιξης και της καινοτομίας σε πολλούς τομείς της ανθρώπινης ζωής, αλλά αυτό που βλέπουμε, παρά τη μεγάλη εξέλιξη, είναι τα προβλήματα υγείας που προκύπτουν στην ανθρωπότητα και ειδικά τα προβλήματα ψυχικής υγείας.



Γιατί οι άνθρωποι υποφέρουν από ψυχικά προβλήματα σήμερα;


   Η κατάθλιψη είναι μια από τις πιο κοινές ασθένειες στον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από κατάθλιψη. Τι προκαλεί την κατάθλιψη σήμερα; Γιατί οι άνθρωποι υποφέρουν από κατάθλιψη;
Κατάθλιψη με απλά λόγια είναι ένα συναίσθημα θλίψης που μπορεί να διαρκέσει για μέρες, για εβδομάδες ακόμα και μήνες και πολλά χρόνια, αν είναι σοβαρή, ο ασθενής χάνει κάθε ενδιαφέρον για τη ζωή, η κατάθλιψη παρεμβαίνει στην καθημερινή του ζωή, και είναι πολύ δύσκολο για την / τον ασθενή να το ξεπεράσει



   Όλοι έχουν αισθήματα λύπης τι σημαίνει αυτό; Πάσχουμε όλοι από κατάθλιψη; Είναι αυτό κατάθλιψη; Εάν αισθάνεστε θλίψη στην καθημερινή σας ζωή και διαρκεί μόνο λίγες ημέρες θα σταματήσει και θα υπάρχει αλλαγή διάθεσης, θα είναι μια χαρά.




Γραφικά © Χαρούλα Κουτσουρούμπα GR 2015


    Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια ψυχική και αυτό μπορεί να διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να αλλάζει η ψυχολογία. Ο ασθενής αισθάνεται καθημερινά δυσάρεστα, είναι νευρικός, λυπημένος, δυσαρεστημένος, αυτός / αυτή δεν βρίσκει ευχαρίστηση σε τίποτα, χάνει το ενδιαφέρον για τα πάντα και σε ορισμένες περιπτώσεις χάνουν το ενδιαφέρον τους και για την ίδια τη ζωή, η κατάθλιψη είναι επικίνδυνη για ένα άτομο, αν ο ασθενής έχει διαγνωσθεί με κατάθλιψη πρέπει να πάρει την κατάλληλη θεραπεία, ώστε να δεχτεί βοήθεια από έναν ψυχίατρο, για να ξεπεράσει κανείς την κατάθλιψη βαριάς μορφής και να επανέλθει στο φυσιολογικό τρόπο ζωής.



     Η μοναξιά μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, το άτομο πάσχει από μοναξιά έχει πόνο, ο ασθενής αισθάνεται μόνος του, κανείς δεν μπορεί να τον κατανοήσει, νιώθει ότι η ζωή δεν έχει κανένα νόημα να είσαι μόνος σου, η ανεργία είναι επίσης ένας μεγάλος παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους σε αυτή τη δύσκολη συναισθηματική κατάσταση και να αισθάνονται αυτό το φοβερό συναίσθημα της κατάθλιψης.

Τι προκαλεί την κατάθλιψη;

1. Η μοναξιά είναι ένας παράγοντας που προκαλεί την κατάθλιψη.
2. Η ανεργία μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, καθώς οι άνθρωποι δεν είναι σε θέση να βρούν μια δουλειά για να κερδίσουν τα προς το ζην και είναι πολύ δύσκολο να θρέψουν τις οικογένειές τους, απογοητεύονται και υποφέρουν από κατάθλιψη.
3. Οι γυναίκες μετά από τη γέννηση ενός παιδιού συνήθως υποφέρουν από κατάθλιψη για λίγο, είναι νευρικές, και λυπημένες, θα πρέπει να προετοιμάζονται για τη νέα ζωή και τις μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους, είναι ένα δύσκολο συναίσθημα να το χειριστεί κανείς, οι νέες μητέρες πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτές τις νέες συνθήκες για την φροντίδα μια νέας ζωής και τις απαιτήσεις μιας πιό απομονωμένης ζωής μέσα στο σπίτι μέχρι να μεγαλώσει λίγο το παιδί.
4. Οι αποτυχίες της ζωής μπορεί να προκαλέσουν κατάθλιψη, αν είμαστε περήφανοι και δεν θέλουμε να χάνουμε παρά μόνο να κερδίζουμε. Οι έφηβοι υποφέρουν από κατάθλιψη, ας μην γενικεύουμε το φαινόμενο, μετά από μια αποτυχία εξετάσεις.
5. Θέματα σχετικά με τον έρωτα και την αγάπη είναι ένας σημαντικός παράγοντας της κατάθλιψης της νεολαίας.
6. Κινηματογράφος και ιδανικές ταινίες μπορεί να προκαλέσουν τα συναισθήματα της κατάθλιψης. Γιατί οι ταινίες; Ναι οι ταινίες, όλα αυτά που προβάλλονται μέσα από το γυαλιστερό εξιδανικευμένο ιδανικό κόσμο της μικρής οθόνης, οι τέλειες οικογένειες, η τέλεια αγάπη, όλο αυτό το τεχνητό παραδεισένιο εικονικό δημιούργημα, μπορεί να προκαλέσει βαθιά κατάθλιψη στους νέους, γιατί όταν ενηλικιώνονται συνειδητοποιούν ότι αυτός ο τέλειος κόσμος που βίωσαν με την φαντασία τους κατά την παιδική τους ηλικία, ήταν ένα ψέμα, κάποιοι από αυτούς έχουν προβλήματα με τις οικογένειές τους, με τις σχέσεις τους, τώρα συνειδητοποιούν ότι η αγάπη και οι σχέσεις δεν είναι τόσο ιδανικές που παρουσιάστηκαν σε ιστορίες αγάπης, και αρχίζουν να απογοητεύονται, με την πραγματικότητα. Δεν είναι ο κανόνας, βέβαια, πολλοί άνθρωποι χτίζουν πολύ καλές σχέσεις στην ζωή τους, αλλά η τηλεόραση είναι ένας παράγοντας που πλάθει έναν τέλειο κόσμο και η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
7. Ο θάνατος είναι το πιο δύσκολο συναίσθημα για κάποιον που χάνει ένα αγαπημένο πρόσωπο, η κατάθλιψη είναι κοντά, και είναι πολύ δύσκολο να χειριστεί κανείς την ψυχολογία των ατόμων που πάσχουν από κατάθλιψη και βιώνουν έντονα τον πόνο από τον χαμό αγαπημένων προσώπων.
8. Κοινωνικές ανησυχίες και τα προβλήματα είναι παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν κατάθλιψη σε υπεύθυνα άτομα κυρίως νεαρά άτομα που έχουν ονειρευτεί μια καλύτερη κοινωνία και καθώς μεγαλώνουν βλέπουν όλες τις ελπίδες και τα όνειρα για έναν καλύτερο κόσμο να γκρεμίζονται.
Κάποιος που είναι πολύ υπεύθυνος υποφέρει από πόνο για τα παιδιά που δεν έχουν κάτι να φάνε καθημερινά, λιμοκτονούν, διαζύγια, το θάνατο, ορφανοτροφεία, άτομα με ειδικές ανάγκες, οι ηλικιωμένοι, και ο ίδιος δεν μπορεί να κάνει τίποτα ή δεν επιτρέπεται να βοηθήσει τον κόσμο, και έτσι γίνεται καταθλιπτικός. Άτομο που συμπάσχει με τον πόνο των άλλων, είναι αλήθεια ότι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν αυτό το είδος της κατάθλιψης.
9. Η φτώχεια
10. Γενετικοί παράγοντες. Σε μεγαλύτερο κίνδυνο βρίσκονται ασθενείς που προέρχονται από συγγενείς πρώτου - βαθμού που έπασχαν και οι ίδιοι από κατάθλιψη.
11. Ορισμένα φάρμακα προκαλούν κατάθλιψη.
12. Οι σοβαρές ασθένειες, οι ανίατες ασθένειες που διαρκούν χρόνια μπορεί να οδηγήσουν το άτομο σε θάνατο είναι μεγάλοι παράγοντες κινδύνου για να εμφανίσουν την κατάθλιψη.




Γραφικά © Χαρούλα Κουτσουρούμπα GR 2015


     Αυτοί είναι μόνο 12 παράγοντες κινδύνου που μπορεί να προκαλέσουν την κατάθλιψη, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε άτομο πάσχει από όλα αυτά τα είδη των παραγόντων, μόνο ένας από αυτούς είναι αρκετός για να αρχίσετε να ανησυχείτε, και να φροντίσετε για τον εαυτό σας όσο πιό σύντομα μπορείτε, να εργάζεστε πάνω στην πρόληψη της κατάθλιψης σε πρώϊμο στάδιο και να μην την αφήσετε να εξελιχθεί και να γίνει βαριάς μορφής , όσο αυτό είναι εφικτό.

     Η κατάθλιψη είναι μια νόσος των παιδιών, εφόσον κουβαλούν από παιδιά παιδικά τραύματα είτε από το στενό οικογενειακό περιβάλλον είτε από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, του εφήβου μπορεί επίσης να είναι καταθλιπτικοί από αποτυχίες σε κάποιες εξετάσεις από ερωτική απογοήτευση, οι ενήλικες μπορεί να πάθουν κατάθλιψη μετά από ένα διαζύγιο, μετά από ένα θάνατο, την ανεργία, και οι ηλικιωμένοι είναι η τρίτη ηλικία που θα βρείτε τα πιο καταθλιπτικά άτομα, η πιο δύσκολη ηλικία είναι η τρίτη ηλικία, όπου οι άνθρωποι μένουν μόνοι τους, χάνουν τους φίλους, τους αγαπημένους, τα παιδιά τους αφήνουν να μεγαλώσουν τις οικογένειές τους και πρέπει να περιμένουν την ημέρα του θανάτου τους, κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ δύσκολο να βιώσει κανείς.

Υπάρχει θεραπεία για την κατάθλιψη;

    Αν η κατάθλιψη είναι απλά μια θλίψη που διαρκεί για μια στιγμή υπάρχει ένας τρόπος για να την ξεπεράσετε, με την αγάπη, τη μουσική, δυο καλούς φίλους, και το τραγούδι είναι αρκετά.
Αλλά τι γίνεται όταν η κατάθλιψη είναι σοβαρή; Αν η κατάθλιψη είναι μια σοβαρή ασθένεια τότε ο ασθενής θα πρέπει να επισκεφτεί κάποιον ψυχολόγο, να κάνει μια ουσιαστική σε βάθος επικοινωνία, ίσως ο ψυχολόγος θα μπορούσε να τον βοηθήσει με μια βαθιά συζήτηση σχετικά με τους παράγοντες ώθησης που προκάλεσαν την κατάθλιψη, εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η κατάθλιψη, ίσως ο ασθενής θα πρέπει να επισκεφτεί κάποιο ψυχίατρο ή ψυχοθεραπευτή αν χρήζει ανάγκη φαρμακευτικής αγωγής και πρόληψη έκβασης χειρότερων καταστάσεων και προς αποφυγή τυχόν σκέψεων αυτοκτονίας.

Σας ευχαριστώ που διαβάσατε το άρθρο μου.


for more............................









                                                                                                              Επιμέλεια - Σύνταξη
                                                                                                         Χαρούλα Κουτσουρούμπα
                                                                                                          Καθηγήτρια Νοσηλευτικής




κατάθλιψη


διπολική διαταραχή

σχιζοφρένεια


ψυχολογία

κρίση πανικού


κατάθλιψη συμπτώματα


 Megaartvision © 24-8-2016










ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ






     Άλλο ένα καλοκαίρι τελειώνει. Οι ξέγνοιαστες διακοπές και τα παιχνίδια έλαβαν τέλος. Ώρα να ετοιμαζόμαστε για τον Σεπτέμβριο τον πρώτο μήνα του φθινοπώρου, τα σχολεία ξεκινούν και μας βρίσκουν απρόθυμους, δεν θέλουμε να πάμε στο σχολείο, περάσαμε τόσο όμορφα το καλοκαίρι, γνωρίσαμε καινούργιους φίλους, τί κρίμα πρέπει να τους αποχωριστούμε, κάποιους τους γνωρίσαμε στη θάλασσα παίξαμε, κάποιους άλλους τους φιλοξενήσαμε στο σπίτι και δεθήκαμε μαζί τους και τώρα φεύγουν ο καθένας για τον προορισμός του για τη δική του πορεία στη ζωή οι δρόμοι των παιδιών που συναντήθηκαν για ένα καλοκαίρι τώρα έφτασε στο τέρμα, επιστροφή στα θρανία λοιπόν.

      Δάκρυα κυλούν από τα ματάκια των μικρών παιδιών καθώς αποχωρίζονται τους καλοκαιρινούς τους φίλους και δεν επιθυμούν καθόλου να ξεκινήσει η νέα χρονιά, περάσαν όμορφα το καλοκαίρι μέσα στην ξεγνοιασιά τους, στο παιχνίδι, κοντά στους συγγενείς τους στη γιαγιά στον παππού, στα ξαδερφάκια τους, στους φίλους. Ένα καλοκαίρι γεμάτο μουσική, παιχνίδι τραγούδι, ταινίες, βίντεο παιχνίδια, ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων, σταυρόλεξα, μπάνια, κέντημα, σχοινάκι, το κουτσό, χιλιάδες καλοκαιρινά παιχνίδια τελείωσαν, όλα τα παιδιά βιώνουν αυτά το δύσκολο συναίσθημα του αποχωρισμού τους από το καλοκαίρι και την δυσκολία της ανάγκης να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα, να προσαρμοστούν στην έναρξη της σχολικής χρονιάς.

       Μόλις μπεί ο Σεπτέμβριος ξαφνικά όλα ξεχνιούνται, αρχίζει η μυρωδιά του αέρα, φυσάει διαφορετικά, τα παιδιά αρχίζουν να μυρίζουν χωρίς να το καταλαβαίνουν τον αέρα ότι πλησιάζει το φθινόπωρο, το σχολείο, κάτι μέσα τους τους ωθεί να τρέξουν να το αγκαλιάσουν , να συναντήσουν τους παλιούς τους φίλους, να γνωρίσουν τον καθηγητή της νέας σχολικής χρονιάς, είναι πραγματικά τόσο συγκινητικό! Γιατί δεν στενοχωριούνται πιά τα παιδιά που άφησαν πίσω το καλοκαίρι τους; Πώς άρχισαν έτσι ξαφνικά να νοσταλγούν το σχολείο; Είναι αυτή η έντονη αίσθηση της χαράς που έχουμε όταν αφήνουμε πίσω ένα καλοκαίρι που αν και περάσαμε ωραία ήταν και βαρετά, δεν είχαμε τους συμμαθητές μας τους φίλους μας, πολλοί μπορεί να ήταν και κλεισμένοι 2 ολόκληρους μήνες μέσα στον υπολογιστή ή την τηλεόραση και το σχολείο τους φαίνεται ένας παράδεισος που θα τους βοηθήσει να βγούνε έξω από το σπίτι, να ενταχθούν ξανά στο σχολικό περιβάλλον, νοσταλγούν το σχολείο γιατί δεν μπορούν να ζήσουν μακριά του, θέλουν να αποκτήσουν γνώσεις, να συναναστρέφονται τους συμμαθητές τους, τους κολλητούς τους φίλους, ναι υπάρχει και αυτή η μερίδα κάποιων μαθητών που αγαπούν το σχολείο και ανυπομονούν να ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά, να πάρουν τα καινούργια τους βιβλία, να τα ανοίξουν να τα ξεφυλλίσουν να διαβάσουν πρώτοι από όλους το πρώτο κεφάλαιο πρίν καλά καλά ξεκινήσει η δασκάλα να παραδίδει το μάθημα. Υπάρχει και αυτή η μερίδα κάποιων μαθητών που ανυπομονούν να τρέξουν να προλάβουν να καθίσουν στο πρώτο θρανίο, να πιάσουν το καλύτερο θρανίο.



Παιδιά με Ειδικές ανάγκες και νοητική υστέρηση
Ειδικό Σχολείο 


      Υπάρχουν άραγε παιδιά που αγαπούν τον σχολείο; Ναί υπάρχουν παιδιά που λατρεύουν το σχολείο και είναι απαραίτητο κομμάτι στην καθημερινή τους ζωή, υπάρχουν και παιδιά που απεχθάνονται το σχολείο είτε γιατί έτσι τους έχουν διδάξει οι γονείς τους είτε λόγω κακής επίδοσης τους απογοητεύει, υπάρχει όμως και μια ομάδα παιδιών τα οποία δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να μπορέσουν να πάνε στο σχολείο είναι τα παιδιά εκείνα που παλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί και αναγκάζονται να εργάζονται από πολύ μικρή ηλικία, άλλα παιδιά μπορεί να πεθαίνουν σε κάποιο νοσοκομείο από ανίατες ασθένειες, υπάρχουν παιδιά με προβλήματα νοητικής υστέρησης που δεν θα γνωρίσουν ποτέ το σχολείο, τί γίνεται με αυτά τα παιδιά; Παιδιά που αδιαφορούν για το σχολείο γιατί η ίδια η φύση τους στέρησε την απαραίτητη νοητική λειτουργία να ασχοληθούν με αυτό; Παιδιά που δεν θα γνωρίσουν σε όλη τους τη ζωή τις μικρές παιδικές χαρές που δίνει ένα σχολείο.

        Και όμως υπάρχουν ειδικά σχολεία και για αυτά τα παιδιά που το έχουν ανάγκη ένα σχολείο προσαρμοσμένο στις δικές τους ικανότητες, και δε είναι λίγες οι φορές που πολλά παιδιά που πάσχουν από νοητική υστέρηση βρίσκουν απασχόληση ανάλογα με τις δικές τους ειδικές ανάγκες και έχει παρατηρηθεί ότι παρουσιάζουν σημάδια βελτίωσης της νοητικής τους ικανότητας. Πόσα παιδιά με νοητική υστέρηση καταλαβαίνουν την μουσική και χορεύουν στο ρυθμό της; 

       Το σχολείο λοιπόν είναι ένα πολύ σημαντικό στάδιο στη ζωή των παιδιών για να μπορέσουν να αποκτήσουν όχι μόνο τις απαραίτητες γνώσεις, αλλά και για να κοινωνικοποιηθούν, και να ενταχθούν σιγά σιγά σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο πέραν του στενού οικογενειακού κύκλου, μιας κοινωνίας που αύριο μεθαύριο θα είναι ο ι πολίτες της. Το σχολείο παίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή ενός παιδιού, το διαπαιδαγωγεί, του δίνει γνώσεις, το βοηθά να σταθεί και να αντιμετωπίσει τυχόν ειδικές ανάγκες που μπορεί να έχει ως παιδί με ίσως κάποια νοητική υστέρηση ή ως άτομο ιδιαίτερης ευφυίας. Το κάθε παιδί είναι διαφορετικό και οι ανάγκες του διαφορετικές και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται τόσο από τους καθηγητές όσο και από τους γονείς. Όλα τα παιδιά προέρχονται από διαφορετικά περιβάλλοντα και το ίδιο το φυσικό τους περιβάλλον εξελίσσεται μοναδικά και είναι αδύνατον να επιτευχθεί μια ομοιομορφία ανομοιόμορφων ατόμων. Είναι αδύνατον. Όλοι υπήρξαμε παιδιά και να νοσταλγούμε αυτές τις ωραίες εποχές της παιδικής μας ηλικίας που προσπαθούσαμε να γνωρίσουμε και να ανακαλύψουμε τον κόσμο. Το σχολείο έχει πολλά πλεονεκτήματα που διαδραματίζουν σπουδαίο για το παιδί, και συμβάλλει θετικά στην ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και του χαρακτήρα του.

      Το σχολείο έχει πολλά πλεονεκτήματα δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει αυτό όταν όλα λειτουργούν σωστά. Υπάρχουν ωστόσο κάποια πράγματα που κάνουν το σχολείο να έχει εξίσου πολλά μειονεκτήματα.




     Ποιά είναι τα μειονεκτήματα του σχολείου;


    Ας ξεκινήσουμε από το σχολείο παλαιότερα, δεν υπήρχε η τεχνολογική εξέλιξη που υπάρχει σήμερα αυτή η τεράστια συσσώρευση γνώσεων και η μετάδοσή τους σε μεγάλη απόσταση. Σήμερα η εκπαίδευση γίνεται και εξ'αποστάσεως, έχουν εκμηδενιστεί οι χιλιομετρικές αποστάσεις, βρίσκεσαι στο πιό μακρινό χωριό ή νησί και εκπαιδεύεσαι μέσω ίντερνετ σε όλα τ μήκη και πλάτη της γής.

     Στην εποχή του '60 οι δάσκαλοι χτυπούσαν τα παιδιά με 'βέργες' στα χέρια όταν δεν ήταν διαβασμένοι, πράγμα που επιδρούσε πολύ αρνητικά στην καθημερινότητα ενός παιδιού, ήταν βασανιστήριο και απωθητικό για το παιδί να πηγαίνει κάθε μέρα στο σχολείο. Λένε πως ο δάσκαλο είναι πλασμένος για να συ μαθαίνει και όχι να σε αγαπά. Το παιδί όμως χωρίς αγάπη δεν υπάρχει η δυνατότητα να μάθει τίποτα, και αν μάθει κάτι με το ξύλο και με τη βία σίγουρα θα αφήσει ψυχολογικά τραύματα στο παιδί. Αναμφίβολα και η πολύ αγάπη και το “κανάκεμα” μπορεί να οδηγήσει ΄να παιδί στην ανία, στην πλήξη να μην θέλει να διαβάσει αφού κανένας δεν το μαλώνει, εάν ο δάσκαλο ή ο καθηγητής δεν είναι ιδιαίτερα αυστηρός τότε το παιδί μπορεί να παραμελεί τελείως τη μελέτη και την εξάσκηση. Ωστόσο δεν θα ήταν σωστό να ρίχναμε όλο το βάρος στην ευθύνη του καθηγητή απέναντί μας. Ποιά είναι η ευθύνη η δικής μας απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό; Φταίμε και εμείς αν προτιμούμε την καλοπέραση από τις δυσκολίες που έχει ένα σχολείο και την κούραση που χρειάζεται κανείς να κουράσει το μυαλό του για να αποκτήσει τις απαραίτητες γνώσεις για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις και στις ανάγκες ενός δύσκολου αναμφίβολα σχολικού προγράμματος.

    Ένα παιδί που προέρχεται από σχετικά φτωχή οικογένεια ζεί καθημερινά τις στερήσεις και τις απολαύσεις στο σπίτι του, και νοιώθει ότι είναι ανάγκη να παλέψει με τα “γράμματα” που λέγανε και οι παππούδες μας για μια καλύτερη ζωή και αγωνίζεται σκληρά, ξεσκίζοντας την καρέκλα στο διάβασμα, και προσπαθώντας να ανταπεξέλθει εργάζεται σκληρά με τον εαυτό του και την εξάσκηση σε όλες τις ανάγκες ενός σχολικού προγράμματος που πολλές φορές είναι ιδιαίτερα βαρύ και πολύ μαθητές αδυνατούν να ανταπεξέλθουν ιδίως αν έχουν και φροντιστήρια και επιβαρύνουν διπλά τον καθημερινότητά τους για πολλά χρόνια.

   Αντίθετα τα παιδιά που προέρχονται από πιό ευκατάστατες οικογένειες έχει παρατηρηθεί το γεγονός ότι δεν διαβάζουν πολύ δεν εργάζονται σκληρά, δεν κοπιάζουν για να αποκτήσουν τη γνώση, έχουν οικονομικές ανέσεις, πολλοί είναι εκείνοι οι μαθητές που αντιγράφουν για να έχουν εύκολα τον βαθμό που επιθυμούν και να τον δείξουν με υπερηφάνεια στην οικογένειά τους. Τα παιδιά που προέρχονται από ευκατάστατες οικογένειες έχουν μάθει στην καλοπέραση και αποφεύγουν να δυσκολέψουν και να ταλαιπωρήσουν τον εαυτό τους.

    Κάποιοι λένε ότι αν δεν ξεσκιστεί από την εργασία πάνω στον εαυτό σου δεν θα πάς μπροστά έτσι ούτως ώστε να σε χρειάζεται η κοινωνία και να είσαι όντως ένα μικρό λιθαράκι στο χτίσιμο της κοινωνίας, και δεν έχουν άδικο, αλλά θα προσθέταμε επίσης και την φράση “να λιώσει η καρέκλα” από το διάβασμα και την προσωπική δουλειά πάνω στην καλλιέργεια τους εαυτού μας προκειμένου να επιτευχθεί η πολυπόθητη μάθηση. Ας μην γενικεύουμε όμως το φαινόμενο, υπάρχουν και παιδιά που δεν ξεσκίζονται και είναι άψογοι μαθητές, είναι όμως οι εξαιρέσεις.





                                                                                                              Επιμέλεια - Σύνταξη

                                                                                                         Χαρούλα Κουτσουρούμπα
                                                                                                          Καθηγήτρια Νοσηλευτικής



MegaArtvision © Ελλάδα 22-8 -2016




MegaArtvision



                                                                                                              Επιμέλεια - Σύνταξη

                                                                                                         Χαρούλα Κουτσουρούμπα
                                                                                                          Καθηγήτρια Νοσηλευτικής

Μικρόβια - Μόλυνση και Λοίμωξη
Αγωγή Υγείας














































                                                                                                              Επιμέλεια - Σύνταξη
                                                                                                         Χαρούλα Κουτσουρούμπα
                                                                                                          Καθηγήτρια Νοσηλευτικής







Κόμπλεξ – Αυτοπεποίθηση και Ψυχική υγεία


   Τι είναι το κόμπλεξ; Πότε αισθανόμαστε «κομπλεξαρισμένοι»; Πώς εμφανίζεται το κόμπλεξ; Σε ποιες κυρίως ηλικίες εμφανίζεται το κόμπλεξ; Έχουν όλοι οι άνθρωποι; Τι είναι αυτοπεποίθηση; Μπορούμε να αποφύγουμε το κόμπλεξ; Πώς να καλλιεργήσουμε μέσα μας την αυτοπεποίθηση; Ποιοι είναι οι παράγοντες που αυξάνουν το κόμπλεξ και το άγχος και μας ρίχνουν την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή μας;


  Αν παρατηρήσει κανείς τον εαυτό του σε όλη την διάρκεια της ζωής του έχει περάσει από διάφορα στάδια ωρίμανσης και εξέλιξης μια διαδικασία που την βιώνουν όλοι οι άνθρωποι. Σε κάθε ηλικία εμφανίζονται και διαφορετικές ψυχοσυναισθηματικές καταστάσεις που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε. Ας ξεκινήσουμε από την εφηβεία. Στην εφηβεία παρατηρείται συχνά το φαινόμενο στο σχολείο οι συμμαθητές μας να μας κοροϊδεύουν, να γελούν μαζί μας, να μας μειώνουν, να μας συκοφαντούν, μπορεί να εμφανιστεί και η βία ακόμη σε ορισμένα παιδιά. Μπορεί κάποιος συμμαθητής/τρια για παράδειγμα να σε προσβάλλει για διαφορετικούς λόγους ο καθένας και πολλές φορές γίνεται σκόπιμα επειδή σίγουρα δεν μπορούμε να είμαστε αρεστοί σε όλους τους ανθρώπους ούτε οι πράξεις μας ή αυτά που σκεφτόμαστε γίνονται αποδεκτά από την ευρύτερη σχολική η την ευρύτερη κοινωνική ομάδα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορεί να είμαστε αρεστοί σε όλους. Υπάρχουν όμως στιγμές που τα παιδιά χωρίς να το αντιλαμβάνονται πληγώνουν πολύ το ένα το άλλο με αυτό που θα πούν, με αυτό που θα σκεφτούν για κάποιο άτομο, μπορεί και άθελά τους μπορεί και σκόπιμα δημιουργούνται οι  προστριβές. Μπορεί κάποιο παιδί να σου πεί για παράδειγμα ότι «έχεις πολλά σπυριά στο πρόσωπο» και ότι μπορεί να μην θέλει να σε έχει στην παρέα του και είτε έχει δίκιο ή άδικο να μεταφέρει αυτή την γνώμη και σε άλλα παιδιά φίλους του σχολείου και να δημιουργηθεί το ίδιο αρνητικό κλίμα για κάποιο άτομο στο σχολείο και έτσι οδηγεί το άτομο στην απομόνωση. Το παιδί αυτό αρχίζει να χάνει την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση του νομίζει ότι είναι «σπυριάρης» και ότι τον σιχαίνονται. Αρχίζει να αισθάνεται δύσκολα, ανυπόφορα αρχίζει να έχει κόμπλεξ για το πώς φαίνεται όταν τον βλέπουν στο σχολείο κάθε μέρα ντρέπεται να μιλήσει να πεί την γνώμη του να συμμετέχει μέσα στην τάξη, κρύβεται, έχει αυτό που λέμε κόμπλεξ, γιατί επηρεάστηκε πολύ από την γνώμη των συμμαθητών του. Παρά το γεγονός ότι όλοι οι έφηβοι έχουν έντονη ακμή σε κάποιους μπορεί να μην είναι τόσο απωθητική, η συμπεριφορά όμως των μαθητών απέναντι στο συμμαθητή τους ήταν η αιτία να μειωθεί και η αυτοεκτίμησή του, αρχίζει να αισθάνεται πόνο και ψυχικά τον έχουν όπως λέμε «τσακίσει». Η ακμή στην εφηβεία είναι κάτι το συνηθισμένο και υποχωρεί μόνη της μετά από κάποια χρόνια μόλις δηλαδή περάσουν τα χρόνια της εφηβείας. Ωστόσο όμως αυτά τα χρόνια της εφηβείας ο έφηβος έχει τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα με το αντίθετο φίλο και απογοητεύεται γεμίζει με κόμπλεξ και χαμηλή αυτοπεποίθηση, αισθάνεται άσχημος  ότι δεν αρέσει και έτσι δεν είναι υγιής ψυχολογικά.  Μια άλλη συνηθισμένη περίπτωση είναι όταν κάποιος μαθητής δεν έχει και τις καλύτερες επιδόσεις στο σχολείο και τον σνομπάρουν οι καλοί μαθητές. Ένας αδύναμος μαθητής ποτέ δεν έχει την στήριξη που χρειάζεται γιατί ο χρόνος είναι περιορισμένος ούτε μπορούν οι πιο καλοί μαθητές να τον περιμένουν να διαβάσει έτσι δημιουργούνται πάρα πολλές προστριβές κάθε μέρα στο σχολείο για πολλούς και διάφορους λόγους. Το αποτέλεσμα είναι ο πιο αδύναμος μαθητής να χάνει τελείως την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή του να γεμίζει με κόμπλεξ που είναι πάρα πολύ δύσκολο να το ξεπεράσει μόνος του σε ένα περιβάλλον που είναι μονίμως αρνητικό.
     









                                                                                                              Επιμέλεια - Σύνταξη

                                                                                                         Χαρούλα Κουτσουρούμπα
                                                                                                          Καθηγήτρια Νοσηλευτικής









Copyright © GR 30 -8 -2015



Παιχνίδι Νοσηλευτικών Εννοιών Παιχνίδι Νοσηλευτικών Εννοιών Δοκιμάστ...